สมาคมได้พยายามดำเนินการตามวัตถุประสงค์ของสมาคมทั้ง 6 ข้อนี้ อย่างได้ผลเป็นที่น่าพอใจยิ่ง ถึงกับมีแพทย์ท่านหนึ่งได้ปรารภ เมื่อปี 2513 ว่า พ่อตาของท่านซึ่งเป็นผู้พิพากษาและเป็นเบาหวาน มีความรู้ดีในเรื่องเบาหวานยิ่งกว่าตัวท่านเองเสียอีก เพราะได้อ่านวารสารเบาหวานเป็นประจำ ได้ฟังการบรรยายทุกๆ ครั้ง และได้มีโอกาสซักถามแพทย์มากขึ้น ผู้บัญชาการเรือนจำท่านหนึ่งก็ได้บอกว่า ท่านรอดตายจากการอ่านวารสารเบาหวานแท้ๆ เพราะวันหนึ่งท่านเกิดรู้สึกหิว มือสั่น และมุมปากกระตุก โดยที่ท่านทราบว่าเป็นอาการของภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ ท่านจึงรีบกินน้ำตาลทันที ทำให้รอดพ้นจากการหมดสติไปได้ และภรรยาของนายพันเอกท่านหนึ่งเล่าว่า สามีของท่านก็รอดตายจากอุบัติเหตุ โดยที่เกิดอาการของภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำขณะขับรถ จึงรีบจอดรถข้างทางเสียทันที ก่อนที่ท่านจะหมดสติไป ฯลฯ และในวันที่ประชุมใหญ่ของสมาคม (17 มี.ค. 2522) ระหว่างที่มีการซักถาม อภิปราย และให้ข้อคิดเห็นต่างๆ คุณไพโรจน์ ติยะวานิช ได้สดุดีงานของสมาคมว่า ได้ช่วยในการสังคมสงเคราะห์และมีประโยชน์ต่อประชาชนเป็นอย่างมาก จึงขอบริจาคเงินให้สมาคม 10,000 บาท และยินดีจะช่วยสนับสนุน โดยจะบริจาคบำรุงสมาคมให้ครบ 1 แสนบาท ในอนาคตอันใกล้นี้ ซึ่งที่ประชุมได้พร้อมใจกันปรบมือขอบคุณในความเป็นนักบุญและผู้เสียสละของคุณไพโรจน์